در سوریه مزاری است که آن را به سکینه دختر امام علی(ع) نسبت می دهند. آیا چنین چیزی درست است؟ آیا امام علی(ع) دختری به نام سکینه داشته؟ پاسخ : مصادر تاريخى شيعه و اهل سنّت ، در ميان فرزندان على عليه السلام از دخترى به نام سُكَينه نام نبرده اند ؛ امّا در كشور سوريه ، مزارى به نام سُكينه بنت على عليه السلام ، وجود دارد . همچنين ، در سه گزارش حديثى و تاريخى نيز به اين نام برمى خوريم : ۱ . در ماجراى دفن حضرت فاطمه عليها السلام نقل شده است كه امام على عليه السلام فرمود: ناديت يا اُمّ كلثوم، يا زينب، يا سكينة، يا فضّة، يا حسن ، يا حسين ، هلمّوا تزوّدوا من اُمّكم . پس ندا دادم : اى اُمّ كلثوم ، اى زينب ، اى سكينه ، اى فضّه ، اى حسن ، اى حسين ! بشتابيد و از مادرتان يادگارى برگيريد ! برخى آمدن نام سكينه را در كنار زينب و اُمّ كلثوم ، قرينه صحّت انتساب مزار موجود در سوريه به سكينه فرزند امام على عليه السلام دانسته اند ؛ امّا اين استدلال به چند دليل ، پذيرفتنى نيست : الف ـ مرحوم مجلسى تصريح كرده است كه اين متن را از منبع قابل اعتمادى اخذ نكرده است . ب ـ ذكر فضّه در كنار سكينه و فرزندان

متن و ترجمه این شعر: گفتم که این خاک بلاست، گفتی بلاءٌ للولا گفتم چه سازم با غمت، گفتی تو و صبر و رضا فتاده درختان طوبا به صحرا ندیدم به عالم خزانی چنین را تو و تیغ و خنجر تو و نعش بی سر من و این جدایی، من و صبر زهرا تنها مانده در این صحرا زینب بر نی دیده ماه خود را زینب بنگر داغت چه کرده با زینب (مظلوم. یاسیدی يا ثار الله) الخاطِراتُ المُوجِعاتْ .. تلكَ الشفاهُ الذابلاتْ خاطراتی دردناک.... آن لب های پژمرده تلكَ الجُسومُ الشاحِباتْ ..تلكَ الدماءُ السائلاتْ آن بدنهای رنگ پریده ... آن خونهای روان تَموجُ المواضيْ ببحرِ الدماءِ شمشیرهای برنده با دریایی از خون موج می زند وينداحُ من عرصةِ الكبرياءِ و در عرصه کبریاء الهی خونی ریخته شده منتشر می گردد نَزيفٌ... ونَوحٌ إلى الأنبياءِ: و نوحه ای خطاب به انبیاء: قضى السبطُ من سطوةِ الأدعياءِ که نواده رسول خدا با هجوم ظالمانه و جور بدکاران به شهادت رسید زينبْ ... نوحيْ بالدمعِ المَسفوحِ ای زینب! با اشک ریخته شده ات نوحه و عزا کن زينبْ ... مُدّيْ ظِلّاً للمَطروحِ ای زینب.... برای برادر به خون افتاده ات سایه ای بگستران زينبْ ... قوميْ للسبطِ المَذ

طبق برخی از نقلها دو فرزند مسلم به نام های ابراهیم و محمد که مادرشان از فرزندان جعفر طیار بود، یک سال پس از شهادت مسلم، با بی وفایی مردم کوفه مواجه شده و سرانجام به دست فردی قسی القلب سرشان در کنار آب فرات از تن جدا می شود و آب جسد این دو را به نزدیك كربلا آورده و مردم جسد آنها را از آب گرفتند و همانجا به خاك سپردند. به گزارش خبرگزاری مهر، هر یک از روزهای دهه اول محرم به یک عنوان که غالبا نام شهدای کربلا است ، مشهور گردیده و ستایشگران اهل بیت(ع) با ذکر مصائب صاحب نام آن روز به عنوان مقدمه، عزای حضرت اباعبدالله الحسین(ع)را اقامه می نمایند. در روزهای سوم تا

در این باره میان پژوهشگران تاریخ، اختلاف نظرهایی وجود دارد؛ که به مهم ترین آنها اشاره می شود: برخی از بزرگان و علمای طراز اول شیعه، معتقدند که کاروان اسرای کربلا هنگام مراجعت از شام به مدینه از راه عراق حرکت کرده و روز اربعین همان سال، یعنی چهل روز پس از واقعه عاشورا، به کربلا رسیده اند و پس از زیارت قبر شریف امام حسین(ع) به سمت مدینه حرکت نمودند. شیخ مفید در کتاب «مسار الشیعه»، به روز اربعین اشاره کرده و نوشته است: «اربعین روزی است که حرم امام حسین(ع) از شام به سوی مدینه مراجعت کردند. همچنین روزی است که جابر بن عبدالله برای زیارت امام حسین(ع) وارد کربلا

حضرت سجاد ( ع ) وی فرزند حسين بن علی بن ابيطالب ( ع ) و ملقب به "سجاد" و "زين العابدين " مي باشد . امام سجاد در سال 38هجری در مدينه ولادت يافت.حضرت سجاد در واقعه جانگداز کربلا حضور داشت ولی به علت بيماری و تب شديد از آن حادثه جان به سلامت برد ، زيرا جهاد از بيمار برداشته شده است و پدر بزرگوارش- با همه علاقه ای که فرزندش به شرکت در آن واقعه داشت- به او اجازه جنگ کردن نداد . مصلحت الهی اين بود که آن رشته گسيخته نشود و امام سجاد وارث آن رسالت بزرگ ، يعنی امامت و ولايت گردد. اين بيماری موقت چند روزی بيش ادامه نيافت و پس از آن حضرت زين العابدين 35سال عمر کرد که تمام آن

بین نماز ، وقت دعا گریه می کنی با هر بهانه در همه جا گریه می کنی در التهاب آهِ خودت آب می شوی می سوزی و بدون صدا گریه می کنی هر چند زهر قلب تو را پاره پاره کرد اما به یاد کرب و بلا گریه می کنی اصلاً خود تو کرب و بلای مجسّمی وقتی برای خون خدا گریه می کنی آبِ خوش از گلوی تو پایین نمی رود با ناله های وا عطشا گریه می کنی با یاد روزهای اسارت چه می کشی ؟ هر شب بدون چون و چرا گریه می کنی با یاد زلفِ خونی سرهای نی سوار هر صبح با نسیم صبا گریه می کنی هم پای نیزه ها همه جا گریه کرده ای هم با تمام مرثیه ها گریه می کنی دیگر بس است “چشم ترت درد می کند “! از بس که غرق اشک عزا گر